Sadenice brestu

Odmiany wiązu - syberyjski aurea

Wiąz to jedno z najokazalszych drzew liściastych rosnących na terenie Europy. Należy do rodziny wiązowatych i obejmuje ok. 20 gatunków. W środowisku naturalnym drzewo rośnie w Europie, Azji oraz Ameryce Północnej. Spotkać go można głównie w lasach liściastych oraz parkach miejskich. Jego walory wizualne wynikają z ładnego pokroju oraz dekoracyjnych liści.

Wiązy w ogrodzie - charakterystyka

Drzewo wiąz jest majestatyczne, ma bujną koronę, gruby pień, a ponadto cechuje się szybkim wzrostem. Dorasta nawet do 40 m, jednakże dostępne są też odmiany przeznaczone na żywopłot. W ciągu roku osiąga przyrost na poziomie od 30 cm do 1,8 m. Ozdobą wiązu jest korona ciemnozielonych liści o elipsowatym kształcie, które są wyraźnie piłkowane na brzegach. Pojawiają się na gałęziach w kwietniu oraz maju, a utrzymują często do jesieni. W tym okresie ich barwa jest żółta, po czym zaczynają ciemnieć. Kora wiązu jest szara i płytko spękana pionowymi bruzdami. Owoce tych drzew zebrane są w pęczki i zwisają na cienkich szypułkach, w których to znajduje się jeden orzeszek otoczony błoniastym skrzydełkiem. W okresie kwitnienia wiązu występują obupłciowe lub poligamiczne kwiaty. Drzewa te rosną pojedynczo albo w małych grupach. Znajdują zastosowanie zwłaszcza w parkach miejskich, natomiast mniejsze odmiany sprawdzą się też w ogrodach.

Gatunki wiązu - drobnolistny, holenderski, polny

Najpopularniejsze odmiany wiązu to:

• Wiąz polny, pospolity (Ulmus minor)-  dorasta do 30 m wysokości, a jego cechą charakterystyczną są odwrotnie jajowate albo podłużne liście, z wąskim wierzchołkiem oraz skośną, asymetryczną nasadą. Krawędzie liści są podwójnie piłkowane lub karbowane. Odmiana ta jest podatna na holenderską chorobę wiązów i często wykorzystywana do tworzenia strzyżonych form,
• Wiąz holenderski (Ulmus hollandica) 'Wredei'- dorasta do 10 m wysokości, a jego korona może mieć średnicę 5 m. Odmiana ta wyróżnia się wąskim oraz stożkowatym pokrojem, jej gałęzie skierowane są ku górze i ozdabiają je żółtozielone liście,
• Wiąz holenderski (Ulmus × hollandica) 'Jacqueline Hillier'- odznacza się dosyć wolnym wzrostem, jego pokrój jej nieregularny i zwarty. Osiąga tylko do 3,5 m wysokości. Odmiana ta ma niewielkie, ciemnozielone liście,
• Wiąz szypułkowy (Ulmus laevis)- wyróżnia się specyficznym pniem, który u podstawy jest często rozdzielony na kilka dużych odnóg. Liście tej odmiany są widocznie asymetryczne u nasady i mają krótki ogonek (ok. 5 mm). Wiąz szypułkowy osiąga pokaźne rozmiary (35-40 m),
• Wiąz górski, brzost, wiąz szorstki (Ulmus glabra)- dorasta do 40 m wysokości, natomiast jego pień ma wiele dużych konarów, które bywają pokręcone. Cechą charakterystyczną wiązu górskiego są też skrętolegle ułożone liście, które u nasady są asymetryczne, natomiast z wierzchu szorstkie,
• Wiąz 'Camperdownii’ (Ulmus 'Camperdownii’)- ma okazałą, gęstą koronę oraz duże, szorstkie ciemnozielone liście, 
• Wiąz drobnolistny (Ulmus parviflora) 'Geisha'- najczęściej występuje w postaci drzewka szczepionego na pniu, osiąga do kilku metrów wysokości i ma małe, drobno ząbkowane i niezwykle dekoracyjne obrzeżone na biało liście,
• Wiąz turkiestanu, wiąz syberyjski (Ulmus Pumila Celer)- wykorzystywany do tworzenia żywopłotów, wyróżnia się szybkim wzrostem i osiąga do 6 m wysokości. Doceniany z uwagi na gęstą i bardzo ozdobą koronę,
• Wiąz syberyjski 'Aurea'- odmiana wolno rosnąca o zwartym, kulistym i rozłożystym pokroju. Wiąz syberyjski Aurea osiąga roczny przyrost w wysokości ok 15 cm. Ma intensywnie zielone, zielono- żółte i żółte liście, które mają kształt eliptyczny i są piłkowane na brzegach.

Uprawa wiązu

Wiąz to roślina mrozoodporna, pomimo tego lubi ciepłe i dobrze nasłonecznione stanowiska. Co ważne, nie ma preferencji co do rodzaju gleby, a więc dobrze wzrasta w każdej glebie ogrodowej. Ważne jest jednak to, aby była ona odpowiednio wilgotna. W przypadku wiązu syberyjskiego może być mokra, gdyż ta odmiana wymaga sporej ilości wody. Sadzonki wiązu najlepiej sadzić wczesną wiosną oraz jesienią. Pielęgnacja drzewa ogranicza się do podlewania i regularnego przycinania gałęzi.